“အခ်စ္သံတမန္”

ၾကာတတ္တာေတြ မၾကာေစဖို႔ ၾကာေတြလႉလို႔ ဆုေတာင္းခဲ့သူ။ သူ႔ေခတ္ သူ႔အခါ ကဗ်ာအရာမူ ဆရာ တစ္ဆူမို႔ ပို႔စကတ္ေလးမ်ား သိမ္းထား ရွာၾကည့္ သိမွာပါေလ…။ ဆန္းထြန္းရဲ႕ သ႐ုပ္ေဖာ္ပုံမွာ သူ႔ ကဗ်ာက႐ုပ္လုံႂကြ ႏွလုံးသားမွန္သမွ် လွလွပပ ခ်စ္ႀကိဳးတြယ္ငင္ ...

“ဘုံရန္သူကိုဗစ္”

ကိုဗစ္ဟာ လူမ်ိဳးမေ႐ြးဘာသာမေ႐ြး ဘုံရန္သူျဖစ္တယ္ ဘုံရန္သူကိုတိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းဖို႔က ေသနတ္ေတြလွံေတြဓားေတြမဟုတ္ Mask တပ္ဖို႔နဲ႔ လက္ေဆးဖို႔ပဲျဖစ္တယ္။ ဒီဘုံရန္သူကို လူစုလူေဝးနဲ႔ တိုက္ထုတ္လို႔မရဘူး သူေသကိုယ္ေသတိုက္ထုတ္လို႔မရဘူး အိမ္ထဲမွာပုန္းေနၿပီးတိုက္ရမွာျဖစ္တယ္ သတၱိရွိရွိလမ္းေပၚထြက္ စီးခ်င္းထိုးရမွာမဟုတ္ အသိရွိရွိအိမ္တြင္းပုန္းတိုက္မွေအာင္ႏိုင္မယ္။ ခြန္အင္ၾကင္း

ေအာင္ျမင္ေသာေန႔ တစ္ေန႔

အဆင္မေျပခ်င္ရင္ ေရေသာက္တာလည္း သြားၾကားညပ္တယ္ ေသခ်င္တယ္။ အနေႏၲာအနႏၲ ဂုဏ္ေက်းဇူးနဲ႔ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္စားေနရ ဟာသ။

ေတာင့္ထား….ရန္ကုန္ ( ၂ )

မီးပြိဳင့္မွာ ကားေတြေခ်ာင္ၿပီး အိမ္ထဲမွာ အသက္ရႉရတာ ၾကပ္ေနတယ္ ။ ကိန္းဂဏန္းအမွတ္စဥ္ေတြ တိုး လာၿပီး

မိုးတေစၧ

တိမ္တိုက္ေတြ ၫို႔လာျပန္ၿပီေကာအေမ အေမာေဖာက္ရာသီမွာ ကာရန္မညီတဲ့မိုးေပါက္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ထိုးေဖာက္ၾကလိမ့္ဦးမယ္ထင္ရဲ႕။ ေခါင္ကစမလုံခဲ့တဲ့အမိုးမို႔

ယုန္မ်ားရဲ႕ေကာင္းကင္

ျပည္ေထာင္စုေကာင္းကင္ျပာမွာ မိုးသားေလရိပ္ကင္းစင္ ျပာလြင္တဲ့ ရာဇဝင္တင္ခဲ့ၿပီလား တိုင္းေဒသတစ္ေလၽွာက္ျဖန္႔က်က္ သာတူညီမၽွဆက္မယ့္ ေမတၱာလက္တို႔ ဆန္႔ထြက္ၿပီလား

ေနမင္းသာတဲ့ေန႔

စစ္အတြင္းကလိုပဲ ဗုံးႀကဲေလယာဥ္ေတြကို ပုန္းၾကသလို ငါတို႔ကိုယ္ငါတို႔ဝွက္ၾက လုံၿခဳံရာေအာက္ခိုၾက တံခါးေတြပိတ္ၾက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္မုန္းၾကသလိုပဲ

ၾကယ္ရနံ႔နဲ႔သင္းပ်ံ႕မယ့္ကမၻာ

သစ္႐ြက္ေတြ သူ႕သေဘာအတိုင္းေႂကြ ေလေတြ သူ႕အထာအတိုင္းတိုက္တာ သဘာဝက်လွပါတယ္ ။ လမ္းေပၚမွာ Mask ေတြလဲက်ေနၿပီး ေလထဲ Virus ေတြပ်ံ႕ႏွံ႔ေန

စႏၵကိႏၷရီဇာတ္လမ္းသစ္နဲ႔ ကိုဗစ္ဒုတိယလႈိင္း

မင္း… အသက္႐ႉခ်င္သပဆိုရင္ ငါနဲ႔.. ေျခာက္ေပအကြာမွာသြားေန။ မင္း… ေခ်ာင္းဆိုးခ်င္သပဆိုရင္ ငါနဲ႔..

ရန္ကုန္အတြက္ေရးတဲ့ကဗ်ာ

မိုးထဲေလထဲ အေသအလဲ႐ုန္းကန္ၾကရတဲ့အခ်ိန္ တခ်ိဳ႕က အတၱေတြ ေလလံတင္ေနၾက။ မိုးထဲေလထဲ လက္တြဲၿပီးအေျဖရွာရမယ့္အခ်ိန္ တခ်ိဳ႕က အျပန္အလွန္အျပစ္ရွာေနၾက။ မိုးထဲေလထဲ အႏၲရာယ္စက္ကြင္းထဲ